سپاسگذارم آقای ريچارد که در اين گفتگو شرکت کرديد. ابتدا می خواهم درباره آخرين تحولات جنوب کشور بدانم. آخرين خبرها از جنوب کشور چيست؟
من هم از راديو کليد تشکر می کنم که اين فرصت را در اختيار من قرار دارد. درباره جنوب بايد بگويم که اوضاع کاملا تحت کنترول ما می باشد، جز در شمال هلمند که کمی درگيری با نيروهای شورشی وجود دارد و اوضاع وخيم است. اما من قوای نظامی زيادی در اختيار دارم که اگر لازم باشد از آن ها عليه طالبان ، القاعده و کسانی که نمی خواهند اوضاع در افغانستان رو به بهبود باشد، استفاده می کنم. نکته مهم اين است که ما برای کمک به دولت و مردم افغانستان آمده ايم اما نيروهای شورشی در حال حاضر به ما حمله می کنند. کار ما در اينجا اين است که از تيم بازسازی ولايتی و کسانی که برای بازسازی آمده اند، حمايت کنيم.
آقای ريچارد، شما دقيقا با چه کسانی در حال جنگ هستيد؟
گروه های مختلفی درجنوب هستند که ما در حال مبارزه با آنان می باشيم. گروه اول، گروه طالبان است که دلايل خود را برای جنگ با ما دارند. آنان نمی خواهند دولتی که از مسير دموکراتيک بر سر کار آمده به فعاليت هايش ادامه دهد. گروه ديگر قاچاقچيان مواد مخدر هستند که گاهی با طالبان کار می کنند. هدف آنان پيشرفت و پول درآوردن از طريق قاچاق مواد مخدر می باشد. عده ای ديگر نيز هستند که بدليل بيکار بودن از برخی گروه ها مانند طالبان پول می گيرند تا با ما بجنگند. گروه های ديگر قبيله ای نيز هستند که با دلايلی خاص با ما در حال جنگ می باشند. ما بايد بين آنان تفکيک قايل شويم و موقعيت دشمن را درست تشخيص دهيم.
آيا ما با يک تناقض روبرو نيستيم. از سويی آقای تام کونيگس اظهار نظر می کنند که ما بايد در اجلاس بن و چند سال پيش با طالبان وارد مذاکره می شديم. پروسه تحکيم صلح برخی از سران طالب را جذب کرده و آنان اکنون در بدنه دولت قرار دارند. آنان از دو جبهه وارد عمل شده اند. از سويی شما با آنان در حال جنگ می باشيد و از سويی ديگر بدنه دولت را تسخير می کنند. شما با اين تضاد چگونه برخورد می کنيد؟
بيشتر عملياتی که ما عليه طالبان انجام داده ايم موفقيت آميز بوده است. از سويی ما بايد همزمان کاری کنيم تا برخی از آنان به دولت و ملت بپيوندند و زمينه شورش کمتر شود.
آيا فکر نمی کنيد که با اين کار و وارد شدن طالبان به دولت، عملا قوانين بنيادگرايانه مانند نهاد امر به معروف و نهی از منکر بر دولت تحميل می شود و ما از درون با شکست مواجه می شويم؟
من سوال شما را فهميدم. اين يک برنامه ای است که دولت ايجاد کرده و از ريسک آن دولت خبر دارد. ولی بيشتر کسانی که به دولت می پيوندند می خواهند که کار جديد انجام دهند. من تاکيد می کنم که اينکار ريسک خود را دارد.
آيا شما دقيقا از محل مخفی شدن سران القاعده و طالب، بن لادن و ملا عمر اطلاع داريد؟
من واقعا نمی دانم که سران القاعده و طالبان کجا هستند. آن ها معمولا مکانيزم های مخفی زياد دارند و کسی نمی داند کجا هستند.
شما می گوييد که ما نمی دانيم سران القاعده و طالب کجا هستند. اما طالبان و القاعده می دانند که مثلا شما در کدام منطقه هلمند مستقر هستيد. فکر نمی کنيد به لحاظ تاکتيک های نظامی همين که آن ها از موقعيت شما اطلاع دارند و شما از موقعيت آنان اطلاع نداريد، دشمن يک گام به پيش باشد؟
نه من معتقد نيستم که آنان يک قدم پيش هستند؛ برای اينکه رهبران طالبان هيچگاه نيروهای خود را در منطقه نمی بينند. در صورتی که من هميشه قندهار، هلمند ونقاط ديگر می روم و از سربازانم بازديد می کنم. سران طالبان اينکار را نمی کنند. ما از موقعيت سران ميانی طالب اطلاع داريم. چند وقت پيش ما در قندهار کسی را که رتبه ميانی را در طالبان بر عهده دارد، بدون فير مرمی بازداشت کرديم. يا يکبار ديگر طالبان يک گروگان گرفته بودند که ما با موفقيت وی را آزاد کرديم.
ما در 4 تا 6 هفته آينده از نقشه و پلان من آگاهی پيدا خواهيد کرد که ما چگونه موفق می شويم.
آيا آب و هوا تاثيری بر نيروهای شما ندارد. بدليل اينکه چند وقت پيش که همراه شما به قندهار رفته بودم، تاثير شديد گرما را در سيمای سربازان شما ديدم.
نه آب و هوا زياد تاثير گذار نيست. سربازانی که از اروپا می آيند در دو هفته اول اذيت می شوند اما پس از آن با شرايط عادت می کنند.
کامران ميرهزار: حضور نيروهای آمريکايی در مرز با پاکستان تاثيری بر جلوگيری از ورود نيروهای تروريست به خاک افغانستان داشته است؟
ريچارد: نيروهای آمريکايی هميشه در سرحد افغانستان و پاکستان بوده اند. اما شما می دانيد که مرز طولانی و سخت گذر وجود دارد. ما نمی توانيم بگوييم که صد فی صد می توانيم سرحد را کنترول کنيم. تروريستانی هم هستند که می توانند از مرز عبور کنند. مساله ای که مهم است هماهنگی با نيروهای ائتلاف و آيساف با پوليس و اردوی ملی افغان و پاکستانی است که در اين صورت ما در مقابله با ورود هراس افکنان موفق خواهيم شد.
در رسانه های بين المللی خبری منتشر شد که نيروهای ناتو بعد از جنگ جهانی بدترين شرايط را در افغانستان می گذرانند. آيا شما با اين مطلب موافقيد؟
شما يک ژورناليست هستيد و من به شما احترام می گذارم. ولی با مطلب يک روزنامه نمی توانيم بگوييم که آن روزنامه درست نوشته اما من سوال شما را جواب می دهم. 37 کشور مختلف عضو ناتو می باشند و آنان تعهد کردند که هر وقت لازم باشد می جنگند. شما می دانيد که کشورهای مهمی مانند آمريکا، انگلستان و کانادا در جنوب مستقرند که با دشمنان می جنگند و مجال به آنان نمی دهند.
من می خواهم به شما بگويم که اينجا ويتنام نيست که سربازان کشته شده را بشماريم. همانطور که شما می دانيد تاکنون 10 تن از نيروهای ما کشته شدند اما در مقابل صد ها تن از نيروهای شورشی نيز هلاک شدند. شما در آينده ای نزديک خواهيد ديد که عمليات ما عليه شورشيان موفق خواهد بود.
شما از برخی نقاط جنوب بويژه هلمند خارج شديد و گفته ايد که اردوی ملی بايد در آنجا جايگزين شوند. اردوی ملی امکانات مناسبی ندارد و مقامات وزارت دفاع از اين مساله اظهار نگرانی کردند. پاسخ شما به اين نگرانی ها چيست؟
اين پلان به دستور دولت و مقامات بلندپايه افغانستان انجام شده است. بعضی از افغان ها جنگجويان خوبی هستند. ما آنان را در مناطق جنوب مستقر کرده ايم اما وقتی لازم باشد آن ها را از زمين و هوا حمايت می کنيم.
سپاسگذارم آقای ريچارد از اينکه در گفتگو با راديو کليد شرکت کرديد.
من هم از شما تشکر می کنم. من به گفتگو با رسانه های افغان علاقه دارم.
